Dit restaurant is enigszins onopvallend gevestigd in een prachtig art decogebouw. Buiten is de gevel onaangeroerd gebleven, binnenin is een ander verhaal. Jammer dat het onbekookt plan van de hobbyist binnen de familie niet meer gekanaliseerd is geworden naar een stijl- en klassevolle richting. Er is nu gekozen voor een minimalistische aanpak waar men verzuimd heeft om enkele prachtige elementen van de woning naar voren te laten komen en integendeel enkele monsters in de symbiose tussen modern en klassiek heeft gecreëerd. Joost mag dan ook weten wat die verschrikkelijke wardraden van wandverlichting en lusters, rare bollen en gedroogde takken aan meerwaarde kunnen bieden.
Verder moet ik absoluut captie maken tegen de schabouwelijke benaming Volef's die men gekozen heeft, wat mij eerder een duistere en mysterieuze dekmantel voor malafide praktijken doet vermoeden dan een restaurant.
Wij bezochten de instelling t.g.v. de actie RestaurantWeek waar je 3 gangen voor €27,50 krijgt. Aangenaam was dat je niet als een kleuter naar een voorgeprogrammeerd tafeltje werd geleid, maar dat je er zelf eentje mocht kiezen, die spijtig genoeg te dicht tegen elkaar stonden. Onbegrijpbaar want door ondoordachte inrichting van de ruimte blijft eenderde ongebruikt, tenzij voor je kleuter die naar hartelust zijn speelmat en -koffer kan uitladen.
De bediening was zondermeer correct op dit niveau en kon je tussen servet en tafellaken situeren.
De menu bestond uit een hapje (een scampo op z'n Aziatisch), gevolgd door een duo van geschroeide tonijn/glasnoedels/zeewier/sesamdressing en vitello tonato/notensla/brunoise van tomaat/ansjovismayonaise. Als hoofdgerecht kwam er gebraden eendenborst/gewokt witloof/Chinese pickels/rode wijn hoi-sinsaus. Als nagerecht gemarineerde aardbeien/schuim van gemberbier/huisgemaakt vanilleijs. De gerechten waren lekker en vers, zoals aangekondigd Westers met een Aziatisch tintje. In het algemeen correct, maar hier en daar een foutje. Zo was het witloof te zout, de eend niet afgekruid, hebben we koortsachtig naar de Chinese pickels gezocht en was het ijs veel te zoet. Bij het hoofdgerecht (zie foto's) kwam ook een rechthoekig gebakje wat ons sterk op polenta (= griesmeel) deed lijken. Dit was een misser van formaat qua smaakcombinatie met de rest, maar was op zichzelf wel lekker klaargemaakt.
De aangepaste wijnen kostten ons een aangename €15 en gaf ons een klein glaasje Elzasser Pinot Gris, twee glazen Zuid-Afrikaanse cabernet-sauvignon en een glaasje dessertwijn. Voor die prijs kan je niet te veel verwachten maar we hadden toch graag wat meer witte wijn gehad.
Als besluit onthouden we dat het geheel van de ervaring bij Volef's ons wat inspiratieloos, saai, voorspelbaar en geprogrammeerd overkwam. Dit was wat we één of twee decennia geleden in de horeca ook al konden ervaren. Enige creativiteit en vernieuwd inzicht is dus in 2012 duidelijk aan de orde om het grote publiek nog te kunnen boeien.
